Ik onder meer over tevredenheid in mijn dagelijks leven op 02-10-2019 om 10:00 uur

Als ik doe wat ik wil, dan draagt dit bij aan mijn tevredenheid. Hoe kan ik gaan doen wat ik wil?

Om deze vraag te beantwoorden kan onderzoek naar wat ons in de weg lijkt te staan behulpzaam zijn. Bezwaren kunnen nuttig zijn om de meest passende keuze te maken. Als je bijvoorbeeld heel graag op vakantie wilt en je hebt er geen geld voor dan is het misschien beter om (op dat moment) niet een vakantie te boeken zodat je je huur te kunnen blijven betalen. Andere bezwaren kunnen minder reëel zijn en onze keuzes dermate beïnvloeden dat ze onze tevredenheid in het dagelijks leven in de weg staan.

Als we iets wel willen maar niet durven dan vrezen we bepaalde onaangename gevolgen van het doen van onze wil. Angst ontstaat altijd door gedachten. Het is een verwachting over de toekomst, dat iets zou kunnen gebeuren. De toekomst kan overigens ook al 1 seconde later zijn dan het ‘nu’. Stel dat ik wil parachutespringen. Een bezwaar dat voor mij aan deze keuze kleeft zou kunnen zijn dat ik angst ervaar bij de gedachte dat mijn parachute niet open zal gaan. Deze angst kan ik blijven voelen tot het moment dat ik aan het touwtje trek en hij opengaat.

Leven gaat gepaard met risico’s. Elke dag sta ik aan vele kleine risico’s bloot. Thuis blijven is volgens statistieken misschien wel veiliger dan de deur uitgaan. Als ik vertrouwen heb, dan vertrouw ik erop dat elke dag mij de ervaringen zal brengen die ik kan gebruiken. Als ik in alles de veiligste route zou kiezen, dan kan dit tot gevolg hebben dat ik mijzelf die ervaringen ontzeg, die ik kan gebruiken voor mijn persoonlijke ontwikkeling. Als ik vertrouwen heb in de loop van mijn leven dan ga ik ervan uit dat wat mij ook gebeurt, het kan bijdragen aan mijn tevredenheid. Als ik iets zou gaan missen of iets zou gebeuren dat ik afwijs, dan kan ik dat als een les in aanvaarding beschouwen. Elke aanvaarding vergroot mijn vermogen om te aanvaarden en hoe meer ik kan aanvaarden groter mijn vermogen is om tevreden te zijn.

Als ik angst ervaar, dan heb ik iets afgewezen. Iets in mijzelf, een ander of een bepaald idee of situatie. Misschien heb ik mijn angst zelf afgewezen en heeft dit extra angst gecreëerd. Kan ik het gevoel zoals ik dat nu voel, aanvaarden? Kan ik er zachtjes in ademen en het deel van mijn lichaam dat verkrampt aanvoelt ontspannen? Wat ik ook heb gedaan of ga doen, waar ik mij zorgen over maak, ik mag in het hier-en-nu ontspannen. Dat is de best mogelijke voorbereiding op de toekomst. Ik hoef nú niet te weten hoe ik straks verder ga, ik vertrouw erop dat die gedachten wel invallen als de tijd ervoor zich aandient. Eerst wil ik mijn angst aanvaarden. Dan voel ik mij vrijer om te veranderen wat ik wil veranderen.

Zolang ik leef, leer ik leven. Als ik iets leer, dan is dat met vallen en opstaan. Dankzij mijn vergissing kan ik iets leren van mijn ervaring. Misschien heb ik mij vergist en ben ik nu bang dat ik iets fout gedaan heb. Wat het ook is, ik kan dit gebruiken om te leren omgaan met mijn vergissingen en angst. Ik zit dan midden in een spontaan ‘rollenspel’ waar ik klaar mee ben zodra ik kan ontspannen en glimlachen. Er is niets aan de hand. Ik kan hier leren om mijzelf te allen tijde te aanvaarden mét al mijn daden en vergissingen. Dan kan ik weer tevreden zijn en daar is het leven voor.

We spraken over het geven van complimenten. Een compliment is een uiting van waardering. Als ik waardeer wat een ander doet dan kan ik daarvoor een compliment willen geven. Aan de ‘geef-kant’ van een compliment kan ik een aantal vormen onderscheiden, wat ik zal demonstreren aan de hand van een voorbeeld.

Ik merk dat een compliment of kritiek minder mijn tevredenheid beïnvloedt naarmate ik ouder word. Waar ik vroeger opbloeide van een compliment of afbrandde door kritiek, kan ik het nu meer horen als de persoonlijke beleving van de ander. Zeker wanneer de feedback oordelen bevat is het een valkuil om het oordeel over te nemen als iets wat wij zijn (bijv. attent of laks). Dit soort generalisaties kunnen onze identificatie met ons gedrag versterken. Dat kan ertoe leiden dat we er een voorwaarde bij hebben om tevreden (over onszelf) te kunnen zijn. We kunnen in werkelijkheid tevreden zijn over onszelf, mét ons huidige gedrag of anderen dat nu attent of laks noemen. Naarmate ik meer tevreden ben, krijg vanzelf meer ruimte om attent te zijn. Uiteraard valt er uiteraard ook iets te leren uit zowel een compliment als kritiek en zegt het ons iets over hoe ons gedrag / intentie uitwerkt op anderen.